Piyano nasıl çalınır?

Siyah tuşlara bak. İki ve üçlü gruplar halinde tekrar tekrar gider. Klavyenin ortasına yakın ikili bir grup bul. Hemen solundaki beyaz tuş C'dir, ortaya en yakın olan da orta C'dir. Neredeyse her şey oradan başlar.

Bunu otomatik olana kadar yap. Diğer her notayı da böyle bulursun: ikili gruplar C, D ve E civarında olduğunu, üçlü gruplar F, G, A ve B civarında olduğunu söyler.

Piyano müziği iki elin parmaklarını numaralandırır: başparmak 1, işaret 2, orta 3, yüzük 4, serçe 5. Okuyacağın her talimat bu numaraları kullanır, bu yüzden şimdi on saniyeni ayırmaya değer.

Parmaklarını biraz kıvır, sanki küçük bir top tutuyormuşsun gibi, bileğini tuşlarla aynı hizada tut. Düz, gergin parmaklar yeni başlayanların en yaygın alışkanlığıdır ve bırakması en zor olanıdır.

Sağ başparmağını orta C'ye koy, sonraki dört parmağını da sağdaki dört beyaz tuşa yerleştir: D, E, F, G. Elini oynatma. Onları tek tek yukarı doğru çal, C D E F G, sonra geri aşağı.

Beş parmağın yan yana beş beyaz tuşta durduğu bu şekle beş parmak pozisyonu denir. Yeni başlayanlar için yazılmış parçaların şaşırtıcı bir kısmı bu pozisyondan hiç çıkmaz. Yavaş ve eşit çal. Eşit çalmak her zaman hızlı çalmaktan önemlidir.

Akor, birlikte çalınan üç ya da daha fazla notadır. Bunlardan üçü, diğerlerinden daha çok şarkının kapısını açar:

1. C: C, E ve G notaları. Sol el: serçe, orta parmak, başparmak.
2. F: F, A ve C, aynı şeklin yukarı kaydırılmışı.
3. G: G, B ve D.

Elin bakmadan her birini bulana kadar aralarında yavaşça geçiş yap. A minör (A, C ve E) ekle, pop müziğinin büyük bir kısmının arkasındaki dört akor senin olur.

Müziğin başladığı yer burası: sol el bir akoru tutarken sağ el onun üzerinde bir melodi çalar. Sol elin tek bir C akorunu tutarken sağ elin o beş notada aşağı yukarı yürümesiyle başla. Neredeyse hemen bir şeye benzer.

Elleri birleştirmek yeni başlayanlar için en zor sıçramadır. Her eli tek başına sıkılana kadar çalış, sonra gerekli olduğunu sandığın hızın yarısında birleştir.

Neşeye Övgü klasik ilk parçadır: sadece beyaz tuşlar ve beş parmak pozisyonundan hiç çıkmaz. Sağ elinle E'den başlayarak çal:

1. E E F G
2. G F E D
3. C C D E
4. E D D

İlk cümle bu ve hemen tanınır. Her nota eşit çıksın diye yavaş çal. Sonra sol eli ekle: ilk yarının altında bir C akoru, ikinci yarının altında bir G akoru.

Günde on beş dakika, pazar günü bir oturuşta iki saatten açık ara daha iyidir. Çalmak fiziksel bir beceridir ve kazanımlar seanslar sırasında değil, aralarında olur.

Yavaş çalış. Hemen her yeni başlayan çok hızlı çalar, aynı hatayı tekrar tekrar yapar ve hatayı öğrenir. Bir pasaj dağılıyorsa, tutana kadar hızı yarıya indir, sonra yavaşça yukarı çık.

Kaba bir rehber: notaları rahatça bulmak için bir hafta, iki elle basit melodiler çalmak için bir ay, başkaları için tanınır şarkılar çalmak için altı ay ile bir yıl. Kimse bunda hızlı değildir ve herkes oraya varır.

Hayır. Ses çıkaran her şeyle başla, bu sayfa dahil. Başlangıçta önemli olan düzen ve alışkanlıktır ve bunlar her klavyede aynıdır.

Klavye alacaksan, ilk yıl için 61 tuşlu bir klavye fazlasıyla yeter. Uçlarda yer kalmayınca ya da parmaklarının altında gerçek bir mekanizma isteyince 88 ağırlıklı tuşa geç.

Bunların hiçbiri ölümcül değil ve hepsini ilk haftada düzeltmek, ilk yılda düzeltmekten çok daha kolay.

• Düz parmaklar ve çökmüş bilek.
• Önüne değil, ellerine bakmak.
• Sadece sağ eli öğrenip sonra sol elin bambaşka bir beceri olduğunu keşfetmek.
• Gelişmek için yavaş çalışmak yerine, kulağa iyi gelsin diye hızlı çalışmak.
• Gün atlamak: kaybettirdiği, tek bir seansın kazandırdığından fazladır.